Arafta kalmış ruhum, iki tarafta cehennem.
Bir tarafta sen varsın, bir tarafta sensizlik.

Arıyorum hala bir umutla, bilmiyorum ne hissettiğimi. Uyandığımda adın geliyor bazen aklıma, nedensiz bir gülümseme beliriyor yüzümde, kalbim acıyor sonra, son resmimize bakıyorum, ağlıyorum sessizce.
Unuttum sanmıştım aslında, eski bir fotoğrafı görünceye kadar… Ne kadar da mutluymuşuz ikimiz. Mutlu bir hatıra olarak kalmalı belki de herşey, biten hayallerden dolayı üzülmeli ya da. Ağlamalı sessizce duymasını umarak, duymayacağını bilerek…
Son sözlerini hatırlıyorum, sevemiyorum demiştin bana. Hiç sevmemişsin ki belki de, sevebileceğini düşünmemişsin bile. Gerçekten sevecek biri çıkacak karşına demiştin, ben seni sevmiştim gerçekten, sen sevmesende. Yine de mutluydum senin yanında, artık anlamsız gelse de bu mutluluk, yoksun çünkü yanımda, eski fotoğraflarda yaşıyor sadece mutluluğumuz. Unutmak istiyorum herşeyi, yapamıyorum ama, seviyorum hala…
Bitti biliyorum herşey, birazdan bitecek hayat gibi… Bir kaç kutu hap ve bir bardak su var masada, bir şişe de sonu gelmiş votka…
Kapıyı kontrol ediyorum önce, kilitli olduğunu biliyorum zaten, belki de geciktirmek istiyorum sonu, geleceğini bilerek.
Son damla suyu da içiyorum, uzanıyorum yatağa, kapıyorum gözlerimi…
…
Sen karşımdasın işte, koşarak gelip sarılıyorsun bana. Akan yaşlarını siliyorum ben, sen beni sevdiğini söylerken…

0 kişi bu yazıyı beğendi.

Beğen 

1.  ve Son Bölüm
Sen varsın yanımda, mutluluğumun asıl sebebisin, yaşam sensin.Sen olmadan nasıl geçer ki hayat? Ben olmasan olur muydun sende, sen olmasan olur muydum sanki? Hatırlamıyorum bile sensizliği, seninle başladı benim hayatım, seninle bitecek, yeni hayata devam edecek belki, sonsuzluk olmayacak bile olsa, yaşattın sen bana sonsuz aşkı. (daha fazla…)

2 kişi bu yazıyı beğendi.

Beğen 

Hayat devam eder,
Aksa da gözyaşlarım yanında,
Yansa da bedenim içimdeki aşktan,
Atsa da kalbin yanıbaşımda
Tükense de tüm umutlarım,
Duymasam da beni sevdiğini,
Ellerimi tutsan da,
Vursan da nefretini yüzüme,
Ağlasan da karşımda,
Mutluluk anlamsız da olsa,
Eski günler unutulsa da,
Duracaksa bile birgün dünya,
En derine bile gömsem herşeyi,
Rüyalarımda devam eder hayat.

3 kişi bu yazıyı beğendi.

Beğen 

Dışarı fırlattım kendimi,
sokağın bütün karmaşasını içime çekip
ciğerlerimi doldurdum
yanık hayallerle
üstüm biraz dağınık,
yüzüm solgundu
oturup “düşünmek” vaktiydi belki de
ya da çekip gitmenin tam ortasındaydım
karanlıktı…

bu kentin haziranlarına alışamıyordum bir türlü
sırnaşık bir kedi gibi geliyor,
bir den kaçıp gidiyordu
sıcaktı, gölgem hemen arkamdaydı
ben başkasının gölgesine sığınmayı diliyordum
aydınlıktı…

yürümeyi de özlüyordum alışılmadık şehirde
görebilmeyi, ana bilmeyi bütün mutlulukları
son bir kez bile olsa…
bir öğle vaktiydi, yüzüm buruşuktu

üzerime çekiyordum bütün yıldırımları
göğsümde topluyor,
bir an da toprağa gömüyordum.
ansızın alıyordum kararlarımı
kimi zaman geç, kimi zaman erken.

akşam vakti gelip çaldı kapımı,
ve güneş uzaktan son bir kez çattı bana
yavaşça, kapatıyordu kendisini
yavaşça terk ediyordu benliğimi
akşamdı…

zaman sarnıcında titriyordu ellerim
yüreğim sürekli kadar kan kusuyordu!
bir ölüm ilanını bırakıyordum
hayatta,
gazete parçalarıyla örtüyorlardı ruhumu…
yalnızlıktı…

1 kişi bu yazıyı beğendi.

Beğen 

Siyah Yazılar : izon

Mor Yazılar : morcivert

Dudakları çok inceydi, ve kaşlarıda zerafetle süslenmiş pırlantalarla dolu gibiydi. İnce pırlantalar, gözlerindeki ışığı yansıtıyordu. Bunu görmek için ya kör olmak ya da hayatın en dibinde olmak gerekiyordu. Ama aklındaki sorular o’nun hakkında düşünmemi ve hareket etmemi engelliyordu. Çünkü önyargılıydı, yarattığımız bu ufak testi geçemeyecek kadar fazla sorusu vardı… Yerimden kalktım, incecik kollarından tutup kendime doğru çektim. Gözlerine bakarken, bu sefer ben soruyordum ; neden bu kadar soru, üstelik hepside “negatif” ve içlerinde “pozitif” bir düşünce arıyorsun.  Kökleri yukarda olup bütün yere dalları uzanmış bir ağaç gibiydi bu sorular, nereye yürüsem orada düşüp önümdekinin ayaklarına düşüyordum. Ve her düştüğümde baktığım kız, hep karşıma oturmayı başarmış kız oluyordu. Sahi, neden yan sandalye boşken tam karşıma oturma ihtiyacı hissediyordu ?..

Karşımda duran bu içtenlik miydi ceken yoksa alıcı bakışları mmı bilemedim her defasında yıkılmaktan korktuğum içindi köklerime bu denli bağlanmam.. ne yapmalıydım. cesur olup gidip konuşmalı mı yoksa sadece ufak kaçamak bakışlarla onun bedeninin cekim gücüne girmektense onu gölerimin cekim gücüne kaptırmakmıydı doğru olan? ama yanılıyormuydum yoksa her bir kadında gözleri aynı mı bakıyordu.ç bunu bilemeden harekete gecemezdim sakince bekledim..
nasıl oluyordu ki bunca zaman bağlı olduğum adam hep yanımda olmasını istediğim adamla aynı kişiyklen birden sadece bir bakış siliyordu tüm yasanmışlıklarımı beynimden. aşk bu muydu yoksa.. bnim bağlandığım sadece sadece alışılmışlıktan mı öteydi. bir ayağa kalksam ilerlesem. gelirmiydi peşimden benimle konuşmak için. daha fazla hayallere dalmalı mıydım yoksa… yoksa sadece bu kadar olumlu gülümseme yeter miydi ona karsı .. daha durmamalıyım 35 yasına gelmişim daha neden durayım. artık hayat benim istediğimi almalıyım.. ve evet işte bu ona gülümseyişimden artık sezmiş olsa gerek benimle gelmesi gerektiğini.. (daha fazla…)

1 kişi bu yazıyı beğendi.

Beğen 

Mutlu olmak istedim sadece, bu mutluluğu da paylaşmak seninle. Mutlu olacaksam senin yaninda olacaktım, gözümden akan yaşlarıda senin yanında paylaşacaktım. Başkasına vermeyecektım duygularimı, senin yanında çıkacaklardı sadece, senin gülümsemenle çıkacaktı mutluluğum, senin gidişinle akacaktı gözyaşlarım. Sen mutlu olduğunda mutlu olacaktım sonra, sen güldüğün için gülebilecektim, hayatımda ilk defa gerçekten gülebilecektim belki de, sen üzüldüğünde üzülecektim, belki de senin yanımda olmadığın zaman ki üzüntülerim hiç olmamış gibi üzülecektim.
Çok sevecektim ben seni, sevdiğin son kişi olmak isteyecektim, yanımda olmadığın her an özleyecektim, seni her gördüğümde yüzümde bir tebessüm olacaktı, unutturacaktı özlemi senin gülümsemen. Gözlerine bakacaktım sonra, seni ne çok sevdiğimi söyleyecektim.
Hep böyle olmadı mı zaten? Son cümle olmasa da….
Yine de çok sevmiştim ben seni.

1 kişi bu yazıyı beğendi.

Beğen